Esta soledad

Leok eta Loreak elkar maite izan zuten garai batean. Agian oraindik ere maite dute elkar. Baina zerbait hautsi da bien artean. Bost urteren ondoren, amaitu egin da haien harremana. Gizona, aita gaixoaren zaintzak estututa, erantzukizun-sentimenduaren eta —hain astun egiten zaion— urruntasun emozionalaren artean harrapatuta dago. Emakumea, berriz, soldata baxuko lanen eta krisi pertsonalen gurpil-zoroan murgilduta dabil; bere bizitza berregiten saiatzen ari da, baina ez daki oso ondo nondik hasi. Bi arima nekatu eta bakarti dira; prekarietateak eta konpondu gabeko kontuek markatuak, eta belaunaldi baten ondare emozionalak zamatuak —beti gauza guztietara berandu iristen den belaunaldia: maitasunera, egonkortasunera, heldutasunera, barne-bakera, norberaren betetzera...